دنیای تغییر و تحول روز به روز

ما آدمها همیشه شرایط موجود را ابدی میدونیم. مثلا خوشحالی / ناراحتی---روابط -  ثروت یا مقام و یا فقر و بیچیزی...

 

در حالی که : 

همیشه همه چیز در حال تغییره-

 

با نگاهی کوتاه  به روند مثبت زندگی اطرافیان

پیرو پست قبل که گفتم یک نفر را در عروسی پارسال دیدم 90 کیلو و امسال دیدم شده 55 کیلو. من فکر میکردم باید همون شکلی باشد. ولی خوب دیدم نه تنها اون شکلی نیست بلکه 35 کیلو لاغر شده- 

آدمها فکر میکنند آدمهای دیگه از جمله خودشون همیشه قراره همون شکلی بمونن.

مثلا اگر فلانی ازدواج نکرده بعد از 6 سال هم فکر میکنند هنوز ازدواج نکرده- یعنی اگه اون فرد را ندیده باشن تو ذهنشون همون تصویر غم زده اون آدم را در نظر دارند. 

یا اگر فردی چند سال پیش در بی پولی بود - تعجب میکنند اگر خانه خریده باشد . 

یا اگر کسی بچه دار نمیشد فکر میکنند که خوب کلا بچه دار نمیشود. ولی بعد از 4-5 سال می بینی سه تا بچه دارد و بچه اولش می رود پیش دبستانی.

یا مثلا دوستی داشتم که برای  دادن قسط خانه اش مجبور بود سالها کار کند. و شهریور در فرودگاه فامیل شان را دیدم باخبر شدم که دو سال است نه تنها کار نمیکند بلکه شوهرش که سابقا بیکار و راننده تاکسی بود به قدری ثروتمند شده که قسط ها را داده و ماشین آنچنانی خریده و پول بیمه او را میدهد. کسی که فکر میکرد باید تا آخر عمر کار کند.

 

زن عموی خودم بچه دار نمیشد و سر این موضوع کشمکش آنچنانی داشت و هر روز قرص اعصاب میخورد. و حالا بچه اولش سوم دبستان بچه دومش هم سه ساله است.

ولی آن روزها فکر میکرد که دنیا به آخر رسیده است.

 

 

یا خود من . کسایی که مثلا 7 ساله منو ندیدن انقدر تعجب میکنن که وای هنوز فلان ماشین ات را داری - یا کی ازدواج کردی؟ یعنی تصور میکنند من هنوز می روم دانشگاه و دختر سر به هوا و مجرد سابق هستم.

 در حالی که می بایست اینطور باشد. می بایست آدمها بعد از چند سال پیشرفت کرده باشند. 

معمولا آدمها آخرین برداشت شخصی شون رو از کسی حفظ میکنند .فارغ از اینکه اون آدم ممکنه در این فاصله صد بار عوض بشه ..

/ 0 نظر / 36 بازدید