نه تو می مانی و نه اندوه
 
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
 
به حباب نگران لب یک رود قسم،

 
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
 
غصه هم می گذرد،

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...

 
لحظه ها عریانند.

به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.

سهراب


تاريخ : ۱۳٩٢/٤/۱٢ | ٩:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : اسماعیل محمدنیا زرقری | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.